Nicky de Leeuw

20102010201020102010201020102010

nicky — Thu, 21 Jan 2010 09:59:41 +0000

Ja het jaar 2010 of eigenlijk al 2009 brengt veel nieuwe dingen met zich mee, ik heb onder andere besloten om voorlopig naar Innsbruck te verhuizen i.v.m. betere trainingsfaciliteiten en voor degene die niet bekend zijn met de trainingsmentaliteit in Innsbruck. Het is zeg maar trainen tot je geen pen meer kan vasthouden, op eerste Kerstdag vertrek ik, mijn ouders en fiets met het vliegtuig richting Innsbruck. Al snel vliegen we in het dal en komen de enorme gebergtes in het vizier, prachtig en absoluut een betere plek om als klimmer/buitensporter te leven. De eerste 4 dagen ben ik met mijn om de kerst te vieren en om hun een gedeelte van Innsbruck te laten zien, we wandelen veel door het ‘centrum’ wat hier veel kleiner is als in Rotterdam. Helaas zijn de winkels nogal vaak gesloten wegens de feestdagen, het weer is ook niet al te best veel regen. Ja dat lijkt best veel op Holland, we rijden langs mijn oude logeeradres ‘de Schuberts’ en worden al snel uitgenodigd voor een kopje koffie. Na wat gebabbeld te hebben gaan we verder en bezoeken we een aantal toeristische plekjes, zoals het ‘Goldene Dach’, Triumph Poort, Bobslee/skeleton-baan, Schloss Ambrass en niet te vergeten natuurlijk de klimhal waar het dit seizoen allemaal moet gebeuren Tivoli! Nadat ik mijn jaarkaart heb kan ik niet wachten om de wand in te gaan en zo gezegd zo gedaan ben ik binnen een paar uurtjes voor het eerst op de boulderwand te vinden. Ook de volgende dag ga ik nog een keer boulderen, helaas kom ik niet veel bekende tegen want de meeste zijn op vakantie en komen over een paar dagen pas terug. Op maandag is het dan zover mijn ouders vliegen terug en ik blijf alleen over. Ik blijf de komende maanden bij Jorg onze andere Hollander logeren en daarna zoek ik een woning om zelf te verblijven. Erg fijn om eerst even te wennen aan het leven hier voordat ik me er meteen in stort. Ook fijn is dat Jorg en Katha me eigenlijk over mee naartoe nemen, is het niet snowboarden dan wel een wandeltocht van 4,5u (Jorg had het over 2,5u), ze laten me het totale plaatje zien van het leven in Innsbruck. Ondertussen word er natuurlijk hard getraind en voel ik me al snel fitter en fitter worden, een stijgende lijn is altijd prettig al zitten er natuurlijk af en toe wel trainingsdagen bij waarbij het iets minder gaat. Over het algemeen zit er een stijgende lijn in wat ik kan klimmen, in mijn achterhoofd zitten nog steeds de woorden die ik aan het einde van 2009 had ‘ I’LL BE BACK ‘, met die woorden in gedachten blijf ik trainen en begrijp me niet verkeerd. Het is niet om de druk te verhogen, maar juist de reden om mezelf harder te pushen dan ik ook gedaan heb. De woorden die me door de vermoeidheid heen helpen als ik toch nog een herhaling moet maken of toch nog een route moet klimmen.

NK Boulder

nicky — Tue, 19 Jan 2010 22:37:43 +0000

De allerlaatste wedstrijd van het seizoen 2009, ik ben aanwezig op het NK Boulder. Ondanks dat ik de laatste kwalificatie wedstrijd niet aanwezig kon zijn heb ik me toch als 3e weten te plaatsen voor het NK en oh wat heb ik daar mooie herinneringen aan het NK 2008 dus dit jaar zal ook vast weer genieten worden. Ik kom al vroeg bij het NK aan om de dames kwali’s te bekijken en ondertussen naar verstopte mannen boulders te speuren, dan word het tijd om de isolatie in te gaan en me voor te bereiden op mijn kwali’s. Ik bespeur bij mezelf toch iets anders dan vorig jaar, ik heb verwachtingen en dat is wat me juist zo goed deed in 2008. Zonder verwachtingen boven mezelf uitstijgen, al snel ben ik aan de beurt om mijn kwalificatie in te gaan en ohjee wat zijn die boulders hard. Het schiet even door mijn hoofd, ben ik echt niet zo fit of zijn die boulders gewoon te hard. Ik heb bij elke boulder moeite om erin te blijven en het lukt me dan ook nauwelijks om boulders uit te klimmen, waar ik vorig jaar nog door de boulders schoot is het nu blijkbaar andere koek. Met teveel inspanning lukt het me om de finale te bereiken, de fitste mensen komen al snel naar voren maar daar hoef ik me niet mee bezig te houden. Ik moet mijn eigen wedstrijd klimmen dan komt het vanzelf, na lang wachten kunnen we dan de finale inlezen en ben ik alweer snel aan de beurt om mijn finale te beginnen. De boulders zijn goed verzonnen en dat is waar ik van houd, boulders die niet gewoon knetterhard zijn maar waar ook nog trucjes in naar voren komen. Al ben ik niet fit en lukt me maar 1 boulder, ik geniet van de schoonheid van de boulders. Ik klim de laatste boulder uiteindelijk in mijn laatste poging en eindig hiermee als 5e, maar is dit nu echt zo erg? Mijn hoofd was er afgelopen weken niet bij en vandaag ook niet, mijn dromen liggen verder dan het NK. Ik sluit mijn seizoen af met maar een paar woorden in gedachten. ‘ I’LL BE BACK!! ‘

Weekjes Innsbruck, Worldcup Brno & Kranj

nicky — Tue, 19 Jan 2010 22:27:07 +0000

Zoals veel mensen in mijn naaste omgeving weten is het niet alleen druk rond het klimmen in het laatste deel van het seizoen, ook mijn privé leven staat op zijn kop. Een relatie met Johanna Ernst, begint als een droom en eindigt als een nja nachtmerrie? haha, nou zo erg is het nou ook weer niet en ik wil jullie natuurlijk niet teveel lastigvallen met wat er naast het klimmen gebeurd. De mooiste en leukste momenten van de laatste periode van het seizoen zijn ongetwijfeld mijn weken die ik in Innsbruck verbreng, niet alleen kan ik keihard trainen met de wereldkampioene ik kan ook nog een hoop kennis op doen. Ik ben in de afgelopen jaren al vaker in Innsbruck geweest maar toch is het deze keren anders, ik ben niet meer zoveel te vinden bij mijn vrienden en zit hoofdzakelijk boven in Sistrans. Toch niet geheel wat ik me van de weken in Innsbruck had voorgesteld, dagen bestonden uit trainen,slapen,tv kijken en schoolwerk. Ondertussen reizen we ook nog 2 Worldcups af waarbij ik me eindelijk weer prettig voel met klimmen! Ik kom niet tot topprestaties maar de dip die ik in Imst had is voorbij, ik kan weer genieten van het klimmen en doe dit dan ook. Al spelen er wel wat randzaken af tijdens deze wedstrijd ga ik toch met een redelijk gevoel naar huis, ik sluit de weken af helaas niet alleen met het einde van het internationale seizoen maar ook met het einde van mijn relatie. Terug naar Holland dan maar en weer de draad oppakken die ik in deze weken/maanden verloren was geraakt.

NK Lead

nicky — Tue, 19 Jan 2010 22:17:32 +0000

Het NK Lead stond weer voor de deur, al keek ik er opzich wel naar wist ik dat ik niet de beste vorm had voor het leadklimmen. Ik wist na het bouldergedeelte van het seizoen niet meer waar ik moest beginnen met trainen, dat is opzich niet erg want daar leer je van maar dat helpt je niet door de wedstrijden te komen. De druk voor deze wedstrijd lag wel een stukje hoger als bij andere wedstrijden omdat ik het jaar ervoor Nederlands Kampioen werd, ik werd ook nog gevolgd door een camera-ploeg die opzich geen spanning voor me mee bracht maar wel verwachtingen. Verwachtingen die ik zelf al had, misschien was ik toch fit?of sterk? Ik moest het allemaal maar even uit mijn hoofd zetten, de kwalificatie ging redelijk. Knalverzuurd kwam ik uit de laatste bolling zetten, genoeg voor een finale plaats.. Zo blij was ik er niet mee, die route hoor ik uit te klimmen en makkelijk ook! Naja maar even vergeten voor de finale, inlezen samen met Tim was grappig en vrij snel wisten we wat we moesten doen nu alleen nog het plan uitvoeren. Onverwachte zware passages, totaal niet over nagedacht. Terug de iso in, wachten wachten wachten en nog eens wachten tot ik uiteindelijk aan de beurt ben. Dan is het eindelijk zover ik mag de wand in met mijn favoriete zekeraar Loek, alleen al snel loopt het niet meer soepel in de route en krijg ik te maken met een onverwacht zware passage. Ik kan een knijper niet fixeren en maak een wanhopig sprongetje om de volgende greep te fixeren en dit lukt mij. Wat daarna gebeurd is echter op mijn netvlies gebrand ik raak zo verzuurd door het overmatig gebruik van mijn energie dat ik na een paar passen eruit val, ontevreden? Ja. Teleurstelling? Ja. Maar waarom eigenlijk, ik ben niet op mijn niveau voor de wedstrijd waarom ben ik dan toch zo teleurgesteld. Ik besluit het maar te laten rusten en er op een later moment rustig over na te denken, Ik feliciteer Tim met zijn overwinning en ga snel naar huis.

Worldcup Puurs

nicky — Sat, 09 Jan 2010 12:58:26 +0000

Na de Leadcups in Chamonix en Kranj, keek ik niet bepaald uit naar de Worldcup in Puurs. Ik was mijn motivatie voor het lead klimmen kwijt, elke keer zo’n lage plek terwijl ik wel hard train. Wat moet je daarmee, Puurs was dan ook eigenlijk meer een wedstrijd waar ik wel klom. Maar verder had ik er niet de ultieme motivatie voor, totdat ik opeens me eerste route instapte en het eigenlijk heel soepel verliep. Alle passen werkte en ik had eindelijk weer het gevoel dat het goed ging, totdat mijn voet knalhard van een greep afzipte en ik weer in het touw hing. Het feit dat ik wegzipte was niet zo mooi, maar dat gevoel dat alles weer klopte. Niet te beschrijven, ik kreeg opeens weer zin in de wedstrijd. Ik klom de tweede route niet super maar kon me wel nog redelijk herstellen, heb ik het dan toch in me? Eindelijk kreeg ik weer zin in routes op een roze wolkje ging ik terug om me voor te bereiden op volgend seizoen, het klinkt misschien raar maar ik heb me slecht voorbereid op de NK’s. Ik heb bijna alleen maar geboulderd en dan geen duur boulders. Ik bereidde me voor op 2010, omdat ik lead eigenlijk al had opgegeven.

Boulder 2

nicky — Mon, 04 Jan 2010 09:11:24 +0000

Het Hollandse wedstrijdseizoen loopt niet bepaald handig als je kijkt naar het internationale, hierdoor komt het dus voor dat je tussen je leadtrainingen een boulderwedstrijd moet doen. Zo ook in September waar de 2e boulderwedstrijd in Bussum word gehouden in de bouldertuin. Er vallen hier en daar nog wat druppels maar tussendoor valt er prima te boulderen, het valt mij nog mee hoe goed het eigenlijk gaat en ik weet me al snel te plaatsen voor de finale. Na een paar uur mogen we dan eindelijk beginnen aan de finale, waarbij de tijd op een laptopje ergens in een hoek word aangegeven. De eerste boulder is al meteen raak, hij begint simpel waarna je een zijwaardse dyno mag maken naar een structuur. Voordat ik hier aan begin hoor ik Michiel Nieuwenhuijzen voor me schelden in de boulder, dat is mooi om van tevoren te horen… Het lukt me in ieder geval de boulder in de eerste poging te toppen en ben al snel op weg naar boulder 2. Hier word me al vrij snel duidelijk dat ik net als bij BAZ! niet fit genoeg ben om zware boulders te klimmen, het lukt me nog de zone te halen maar verder kom ik niet. Boulder 3 en 4 brengen niet veel meer, ik eindig als 4e achter Wouter,Fred en Cazzie. Hiermee plaats ik me voor het NK boulderen. Dat op 28 November in Monk plaatsvind!

Zomer vol wedstrijden en Rotsen

nicky — Sun, 03 Jan 2010 10:18:23 +0000

Eerst een korte samenvatting met waar ik allemaal precies ben geweest:

- Worldcup Chamonix
- Gorge du Loup
- Innsbruck
- Worldcup Imst
- Greifensee
- Valence
- BAZ! Scheveningen

Na een paar dagen terug te zijn geweest in Nederland om ‘uit te rusten’ van China, moest ik al snel weer mijn tassen pakken want de zomer ging beginnen. Ik ben samen met Nikki op weg gegaan richting Chamonix om daar aan de Worldcup mee te doen en daarna reizen we door Europa om nog het één en ander te klimmen. De Worldcup begint voor mij niet super ik eindig namelijk als 60e en dat is niet een plaats waarvoor je traint, gelukkig komt er even een rotsklim-break tussendoor om mijn gedachten te verzetten. Ik en Nikki gaan namelijk naar Gorge du Loup om daar nog wat routes in te tikken. Dit gaat bij mij beter als verwacht en het lukt mij uiteindelijk om 3 8b’s, 2 8a+’s en 3 8a’s te klimmen, dat is toch een mooie lijst om de zomer mee door te komen. Nadat we beide onze doelen gehaald hebben word het tijd om door te reizen naar Innsbruck om daar nog eventjes aan plastic te wennen voordat we moeten starten bij de Worldcup in Imst, Nikki gaat eerst nog een weekje terug naar huis, maar ik kan in Innsbruck blijven trainen. Het is altijd zo motiverend om hier iedereen te zien trainen, ik word eruit geklommen door meisjes van 13/14… Als Nikki dan terugkomt vanuit Nederland heeft ze onze kersverse nieuwe bondscoach Wouter Jongeneelen meegenomen om ons te begeleiden. Ik begin deze wedstrijd nog dramatischer als in Chamonix, ik zip namelijk bij het 4e setje al uit de route en in één keer is deze wedstrijd voorbij. Bij lead is het bijna onmogelijk je na zo’n fout te herstellen en nog terug in de wedstrijd te komen, zo voelt het in mijn hoofd ook. Ik heb al opgegeven als ik de tweede route in stap, daar gaan mijn trainingsweken in Innsbruck.. Ik heb ’s avonds een enorme dip en eigenlijk helemaal geen zin meer om leadwedstrijden te klimmen, wat heeft het voor zin als je bij de wedstrijden zo laag eindigt? Dit blijft een tijdje door mijn hoofd spoken, terwijl ik en Nikki doorrijden naar Valence. Ik zet haar daar af omdat ze meedoet aan het Wereld Jeugd Kampioenschap, we stoppen op de weg nog even in Zwitserland en klimmen daar nog in een mega klimhal. Waar in 2010 een Worldcup word gehouden, als we eenmaal aangekomen zijn in Valence rijd ik vrijwel direct door naar Nederland omdat ik voor het eerst meedoe aan het mega boulder event BAZ! oftewel Boulderen aan Zee!. Al komt dit niet zo goed uit met de routes die ik de afgelopen tijd heb getraind, heb ik er toch zin in al zwakt dit na de kwalificatie boulders een beetje af. Waar is die max kracht gebleven die ik in het begin van het seizoen wel had? Ik kom wel door tot de finales maar daar ben ik vrij kansloos denk ik al bij voorbaat, niet echt de juiste en gretige instelling die ik in mijn andere boulderwedstrijden heb gehad. Ik geef dan ook na de eerste boulder al eigenlijk in mijn hoofd op, de tweede boulder lukt me nog wel maar in de 3e boulder ben ik er allang niet meer bij. Ik probeer nog het één en ander maar het lukt me niet om mijn gedachten te verzetten en met plezier te boulderen. Ik eindig als 5e erg ontevreden, maar ik moet snel mijn gedachten verzetten want het aankomende weekend is alweer de volgende Worldcup in Puurs.

WK China (deel 2)

nicky — Sat, 02 Jan 2010 15:56:20 +0000

Naast de boulder en lead kwalificaties was er ook nog een side-event. Namelijk het onofficiële Wereldkampioenschap Dynoën, hier deed ik natuurlijk aan mee na mijn succesvolle andere dyno-wedstrijden. Het was helaas niet de officiële Guinness-wand waardoor ik mijn record van Eindhoven niet kon verbeteren. Toch ben ik vol voor de wedstrijd gegaan ik moest natuurlijk mijn grote concurrent Peter Würth achter mij laten, hij is de enige persoon tot nu toe die het me echt moeilijk heeft gemaakt tijdens de andere 2 wedstrijden. Wat het verschil was met Wenen en Eindhoven, dat er nu heel wat meer deelnemers meededen aan de wedstrijd namelijk een stuk of 30/35. In het begin was ik nog wat angstig dat er misschien nog wel een paar hele goede springers bij zouden zitten, maar naarmate de wedstrijd vorderde en ik de afstanden vrij eenvoudig kon blijven springen groeide mijn vertrouwen. Het werd al vrij snel duidelijk dat ik de finale weer tegen Peter zou moeten strijden en dit was dan ook een prachtig gevecht. We konden snel de lat verleggen en nadat dat gebeurd is, kan deze niet meer omlaag worden gezet. We moesten een enorme afstand van 2.90m afleggen om een winnaar te geven, dit lukte niet in het aantal aangegeven pogingen dus kwam het aan op een knockout-finale. We kregen beide 2 pogingen om een winnaar uit te roepen, nadat Peter zelfs met een Red Bull niet verder kwam kon ik in mijn 2e poging eindelijk de greep houden en zo werd ik winnaar van het eerste Dyno WK!

WK China (deel 1)

nicky — Fri, 16 Oct 2009 21:16:20 +0000

Na mijn toch wat voor mij tegenvallende prestatie bij de WorldCup in Eindhoven(21e), kreeg ik van de NKBV toch te horen dat ze het vertrouwen in mij hadden voor het WK in China. Dus vlieg ik voor 10dagen richting China, om daar deel te nemen aan niet 2, maar uiteindelijk 3 onderdelen (lead, boulder en dyno). Ik besluit om met Marcella al eerder naar China te gaan om toch nog te acclimatiseren en me rustig aan voor te bereiden op de wedstrijd. Dit gaat alleen als je ook de faciliteiten hiervoor krijgt, een wand zonder grepen,routes,setjes en matten helpen hier niet aan mee. Maar je kan natuurlijk niet alles verwachten van de chinezen, je doet wat je kan met de mogelijkheden die je hebt. Dus dan ga je hardlopen en oefeningen met ‘primitieve’ simpele apparaten, die toch heel effectief zijn. Een paar dagen nadat wij op de Duoba trainingbase zijn aangekomen, komen ook Vera en Wouter aan. Een heerlijk buffet en een aantal zieke teams en teamgenoten verder kunnen we dan eindelijk beginnen aan de wedstrijd die voor de deur staat. We starten met het boulderen en dit gaat niet echt goed, de eerste boulder kan ik nog doorploeteren maar naarmate ik verder kom in de wedstrijd lijken de passen wel door steeds kleinere mensen gebouwd. Want Ik kan in totaal maar 1 boulder toppen en bij 3 boulders niet voorbij de voor mijn lengte crux! Het is jammer, maar ik mag niet ontevreden over mijn eerste boulderseizoen. Ook de leadwedstrijd gaat niet geheel volgens plan, maar ik kan me zo leegvechten in mijn routes dat het heerlijke gevoel van verzuurdheid de gehele wedstrijd goed maakt. Ik kan niet anders zeggen dat ik 120% in de routes heb gegeven en er gewoon echt niet meer in zat!

WHAT HAPPEND?!?!

nicky — Fri, 16 Oct 2009 20:45:46 +0000

Wat is er de laatste tijd gebeurd of eerder, de laatste 3 maanden. Voor mij zijn ze in ieder geval in sneltreinvaart voorbij gegaan en nu dus eindelijk besloten om mijn website bij te werken, eigenlijk was ik van plan om hier volgend jaar mee te starten en met een schone lei te beginnen. Nou ga ik natuurlijk met een schone lei beginnen maar toch besloten om jullie een kijkje te geven in wat er de laatste maanden is gebeurd en wat er nog komen gaat in 2009!

Mijn seizoen is nog niet afgelopen maar hierover in de andere posts meer…